Önceki hafta sonuna doğru 'Borsa 62 bin puanın altına gerilerken acaba 60 bin puanın altına gelir miyiz?' soruları sorulmaya başlandı. Zira 2009-2010 yıllarında dünyadan pozitif bir ayrışma içine giren Türkiye Borsası 2011 yılındaki genel seçimler öncesi alınan parasal sıkılaştırma önlemleri ile yabancı satışlarına sahne olmaya başlamıştı. Banka ağırlıklı portföylerini azaltan yabancı yatırımcılar takasta uzun zamandır görülmeyen bir seviyeye (yüzde 64) kadar indiler.
Açıklanan ocak ayı enflasyon rakamları TÜFE'de beklentilere yakın gelirken ÜFE'nin keskin bir yükselişe geçmesi ve tahvil oranlarındaki artış Borsa üzerinde hafta içinde ayrı bir baskı oluşturdu. Avrupa'da ve ABD borsalarında olumlu bir seyir izlendiği sırada perşembe günü hızla gerileyen Borsa, yatırımcıları derin bir kaygıya sürükledi. Cuma günü ise yurtdışı piyasalar yukarı eğilimli hareket ettiği sırada bile negatif bir görüntü çizen İMKB, iki hafta önce olduğu gibi sihirli bir el tarafından yukarı çekildi. Türkiye İşadamları ve Sanayiciler Konfederasyonu'nun (TUSKON) İstanbul'da düzenlediği toplantıda konuşan IMF Türkiye temsilcisi Mark Lewis'in açıklamaları belki de cuma günü endeksin U dönüşü yapmasında önemli bir etken olmuştur diyebilirim. Zira toplantıda Türkiy ekonomisinden övgüyle söz ederken kredi notu ile ilgili kişisel düşüncesinin Türkiye'nin kredi notunun yakın zamanda yükseleceği yönündeki demeci sonrası banka hisseleri başta olmak üzüre gelen bir alım dalgası bunu açıklıyor.
Demokrasi açığının azalmasının önemi
Türkiye 2007-2008 yıllarında çok tehlikeli dönemeçleri başarıyla atlattı. 2010 sonunda reformlardan ve istikrardan yana olan bir Türkiye, krizden başarıyla çıkılmasında önemli bir rol oynadı. 2007 Nisan ayında bu sütunlarda 'Demokrasideki açık cari açıktan tehlikelidir' demiştik. 2007-2008 yıllarında yaşanan demokrasi karşıtı girişimlerin başarılı olmaması ve 2010 yılının 12 Eylül'ünde anayasa paketinin, oylandığı referandumda halkın yüzde 58'i gibi önemli bir kısmı tarafından kabul edilmesi demokrasi adına bir kazançtır. Türkiye bu gelişmeler ışığında tam anlamıyla olmasa da demokrasi açıklarını hızla azaltan bir süreç yaşıyor. Bu süreçlerin olumlu bir şekilde atlatılması belki de şu an bölgede yaşanan isyanlar sonrası Türkiye'nin önemini katbekat artıracak. Sermaye piyasalarında geçici olarak gördüğümüz yabancı satışları bir süre daha devam edebilir. Borsa'ya yeniden yabancı ilgisinin başlaması ise mayıs ayını bulabilir. Genel seçimlere yaklaşmadan Borsa'da büyük bir ralli hareketi beklemiyorum. Kredi not artışını ise seçimlerin hemen ardından cari açık ile ilgili tehditler savuşturulduktan sonra bekliyorum.
15 Şubat sonrası yeni satış dalgası başlayabilir. Bankaların bilançoları ve birçok şirketin vergi dairelerine bildirdikleri kâr ve zararlar 15 Şubat'a kadar belli oluyor. Bu tarihe kadar hisse bazlı hareketler etkili olabilir. Endeks 62 bin-67 bin puan aralığında dalgalanabilir. Ancak beklentilerin sona ermesinin ardından yeni bir satış dalgası 15-20 gün etkili olabilir. Bu dönemde ekstrem şirket hareketleri hariç nakitte kalmakta fayda görüyorum. Endeksin, 2010 yılı sonlarına doğru ulaştığı zirve noktasını ancak seçimler öncesi yaklaşarak geçebileceğini düşünüyorum.
Petrol üç ay içinde 120 dolar olur mu?
Hatırlarsanız yaklaşık üç ay önce petrol fiyatlarının yüz dolara yaklaşacağı yönünde bir analiz yapmıştık. Önceki analizde de yüz doların geçileceğini belirtmiştik. Ekonomilerdeki toparlanmaların sebep olduğu talep artışı, petrolü 2008 yılındaki 146 dolar zirvesinden bu yana belki de en yüksek seviyeye ulaştırdı. Zira ABD Doları 2008 yılına göre daha güçlü bir konumda, bu nedenle içinde bulunduğumuz konjonktürde petrol talebi olan ülkelerde fiyatların ekonomiler üzerindeki baskısı 2008 yılını aratmıyor.
Tunus ve Mısır'daki halk ayaklanmalarının bölgede yeni tetiklemeleri beraberinde getireceği endişeleri petrol fiyatları üzerinde yukarı yönlü baskılar yapmakta. Ancak fiyatları asıl yukarı tetikleyen faktör ABD ekonomisinin toparlanmasından kaynaklanıyor. ABD ekonomisi özellikle 2010 yılının son çeyreğinden itibaren Amerika Merkez Bankası'nın (FED) tahvil alım programının etkisiyle başta işsizlik olmak üzere önemli bir toparlanmaya girdi. 2011'de faiz artışları başlayana kadar yukarı yönlü fiyat hareketleri de kaçınılmaz gözüküyor. Opec'in bu hafta yayınlanacak raporu dikkatle takip edilebilir. Petrol fiyatlarının yüz doların üstünde kalması durumunda hedef fiyatın 115-120 dolarlar seviyesine üç ay içinde ulaşması mümkün gözüküyor.
SELİM IŞIKLAR - ZAMAN
